Review Yaoi Novel

 

 

 

เรื่องย่อ :

หลิงรุ่ย ตำรวจมือใหม่ที่เพิ่งจบจากโรงเรียนตำรวจ เกิดประสบอุบัติเหตุระหว่างช่วยเหลือตัวประกันในคดีลักพาตัว ทำให้เขาดิ่งพสุธาลงมาจากชั้น 63 ของตึกสูง แต่พอฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง เขากลับพบว่าตัวเองได้ย้อนอดีตมาสู่ยุคโบราณ ที่ร้ายยิ่งกว่านั้นคือเขายังกลายเป็นลูกงูหิมะสีขาวที่มีพิษร้ายตัวหนึ่ง

ด้วยความหิว เนื่องถูกจับให้อดอาหารมาถึง 3 วันเต็มๆ หลิงรุ่ยเลยเผลอไปกัด ลู่เยี่ยนถิง สหายสนิทของรัชทายาทหลี่มู่เจ๋อ โดยไม่ได้ตั้งใจ

ลู่เยี่ยนถิงรู้สึกเอ็นดูเจ้าลูกงูแสนรู้ที่เหมือนจะรู้ภาษาคน แต่ก็ทั้งซุ่มซ่าม และเซ่อซ่า เขาเลยตัดสินใจเลี้ยงมันไว้ ที่สำคัญคือเขาต้องการสืบหาตัวผู้ที่แอบนำลูกงูมีพิษมาใส่ไว้ในกองฎีกาที่ส่งตรงถึงองค์รัชทายาทหลี่มู่เจ๋อ หลิงรุ่ยจึงกลายเป็นสัตว์เลี้ยงของลู่เยี่ยนถิงนับแต่บัดนั้น

ต่อมาหลิงรุ่ยได้ไปกินผลไม้วิเศษของเฒ่าจันทรา เทพแห่งความรัก ทำให้เขาสามารถกลายร่างเป็นมนุษย์ได้อีกครั้ง

หลิงรุ่ยจะรอจนกระทั่งลู่เยี่ยนถิงออกไปทำงานแล้ว จึงได้กลายร่างเป็นมนุษย์เพื่อออกไปเที่ยวเล่นทุกๆ วัน จนกระทั่งวันหนึ่ง ลู่เยี่ยนถิงเกิดล้มป่วยเป็นไข้หวัดนอนซมอยู่บนเตียง ไม่มีใครคอยดูแล จนทำให้หลิงรุ่ยอดรนทนไม่ได้ พอตกดึกเขาเลยกลายร่างเป็นคน คอยดูแลลู่เยี่ยนถิงตลอดทั้งคืน แล้วคืนร่างเดิมอีกครั้งเมื่อถึงรุ่งเช้า

ผ่านไปหลายวัน หลิงรุ่ยอดนอนติดต่อกันจนทนไม่ไหว เขาเลยเผลอหลับไประหว่างดูแลลู่เยี่ยนถิง

ก่อนจะหลับ หลิงรุ่ยจำได้ว่าตัวเองนั่งอยู่บนพื้นข้างเตียง แต่พอตื่นเช้ามา เขากลับพบว่าตัวเองกำลังนอนอยู่ในอ้อมกอดของชายหนุ่มเสียนี่!

หลิงรุ่ยรู้สึกตกใจมาก เมื่อบวกกับอาการแปลกๆหลังจากได้แอบมองใบหน้ายามหลับใหลของลู่เยี่ยนถิงมาหลายคืน เขาเลยรีบหนีไปทันที

ถึงจะรู้สึกสงสัยในตัวหนุ่มน้อยปริศนาผู้นั้น แต่ลู่เยี่ยนถิงก็เริ่มติดใจสัมผัสเย็นเฉียบของมือบอบบางที่คอยดูแลเอาใจใส่เขา ลู่เยี่ยนถิงจึงพยายามสืบหาตัวหลิงรุ่ย โดยที่เขาไม่รู้เลยสักนิดว่าคนที่ตัวเองกำลังตามหา คืองูน้อยที่นอนขดอยู่ในตระกร้าสานใบเล็กในห้องของเขาทุกๆคืนนั่นเอง...

ความคิดเห็น :

อสรพิษจำแลงเป็นนิยายที่ Bdd หยิบมาอ่านบ่อยๆ เรื่องหนึ่งเลยค่ะ^^

เนื้อเรื่องน่ารักมากๆๆ ออกแนวหวานแหวว อ่านสบายๆ ให้อารมณ์ชิวๆ เหมาะสำหรับอ่านคลายเครียดเป็นที่สุด เพราะเนื้อเรื่องไม่ซับซ้อน ตัวละครทุกตัวเล่นตามบท นายเอกก็นายเอก พระเอกก็พระเอก ไม่มีการหักมุม อ้อ! อาจจะมีบ้างตอนท้าย แต่เพราะเดาได้อยู่แล้ว เลยไม่ค่อยรู้สึกว่าเป็นการหักมุมสักเท่าไหร่

จุดเด่นของเรื่องคือความโมเอะของน้องงูหลิงรุ่ย คุณน้องเธอเป็นงูแท้ๆแต่กลับออดอ้อน และงอนได้น่ารักเหลือเกินนนนน!!! > <

ส่วนลู่เยี่ยนถิง พระเอกของเรื่อง คนนี้ใจดี อ่อนโยน แต่แอบเจ้าเล่ห์และขี้แกล้งนิดๆ ส่วนเรื่องความรัก ความเอาใจใส่ที่มีให้น้องงูนี่เต็มที่สุดๆ เป็นคู่หวานที่อ่านแล้วอิ๊งอ๊างดีคะ (ใครชอบพระเอกโฉดๆ คงผ่านเรื่องนี้ไปได้เลยค่ะ...)

บทอัศจรรย์มีนิดหน่อย พอหอมปากหอมคอ และหวานๆตามสไตล์พระเอกแสนดี ไม่มีเอาเชือกมัด แส้เฆี่ยนใดๆทั้งสิ้น(เห่อ...เห่อ...)

เอาล่ะ ขอติบ้างนะ
คือคนเขียนเขาปูเรื่องมาตั้งแต่ตอนต้นให้นายเอกเป็นตำรวจยุคปัจจุบันใช่มะ อิฉันเลยคาดหวังไว้เต็มที่ว่าน้องหลิงรุ่ยเธอจะโชว์เทพแบบเซี่ยงเส้าหลงในเรื่องเจาะเวลาหาจิ๋นซี แต่ปรากฏว่าไม่มีเลยค่ะ เธอซื่อบื้อและอ่อนแอสุดๆ แพ้หมดทั้งพระเอกและเพื่อนพระเอก สู้เขาไม่ได้เล้ย~

เลยอดคิดไม่ได้ว่าความจริงคุณน้องเธอไม่ต้องเป็นตำรวจก็ได้นะ เป็นแค่ลูกคุณหนูที่ถูกเลี้ยงมาแบบไข่ในหิน เลยเอาแต่ใจสุดๆ ก็พอ = =

ส่วนการดำเนินเรื่อง ไม่รู้เพราะหมดโควต้าหน้านิยายหรือเปล่า คือห้ามเขียนยาวเกินอะไรทำนองนั้น ช่วงที่ชิงบัลลังก์มันเลยรวดรัดตัดความอย่างบอกไม่ถูก

แบบว่า... เหอ...แย่งกันเสร็จแล้วเหรอ? ยังไม่ทันรู้เลยว่าทำไมอีตาหลี่มู่เจ๋อถึงต้องรีบชิงบัลลังก์ ทั้งๆที่ตัวเองก็เป็นรัชทายาทอยู่แล้ว แถมความสัมพันธ์ของฮ่องเต้กับลูก ๆ มันมาอีท่าไหน ลูกๆถึงได้ไม่รักพ่อเลย แต่ละคนยืนดูพ่อตายกันหน้าตาเฉย ไม่มีใครช่วยสักคน เฮ้อ...

ส่วนเรื่องการแปลและเรียบเรียงของทางผู้จัดทำ ยังต้องปรับปรุงอีกนิดนะคะ สำนวนเกือบดีแล้ว ระวังเรื่องการซ้ำคำอีกนิดนึง อย่างบางทีอ่านไปเจอคำซ้ำกันหลายๆครั้งในย่อหน้าเดียว มันก็ขัดๆอยู่เหมือนกันนา

กับอีกช่วงหนึ่ง คิดว่าคนแปลคงไม่เข้าใจ เพราะประสบการณ์การแปลนิยายวายยังน้อยอยู่มั้ง ตอนที่หลิงรุ่ยกำลังกลุ้มใจที่ฝันเห็นตัวเองถูกจับกดน่ะค่ะ

‘เขารู้สึกว่าตัวเองยังพอมีทางให้หันหลังกลับ พลางเร่งหาวิธีร้อยแปด แต่พอนึกถึงร่างกายของลู่เยี่ยนถิง ความสามารถของลู่เยี่ยนถิง ก็รู้สึกว่าหนทางแห่งการกลับตัวช่างยากเย็นยิ่งนัก’

อ่านแล้งอึ้งไป 10 วิ... มันแปลว่าอะไรวะ??? แต่พออ่านทวนอีกรอบก็อ้อ! สรุปก็คือคุณน้องหลิงรุ่ยเธออยากจะสื่อว่าเธอไม่อยากอยู่ข้างล่าง แต่อยากพลิกสถานการณ์ขึ้นไปอยู่ข้างบน เป็นฝ่ายจับกดพระเอกนั่นเอง +O+

ดีนะเนี่ย~ ที่อิฉันมีประสบการณ์อ่านนิยายที่พลังRกระจายอย่างลำนำวิหคสวรรค์มาแล้ว ถึงได้เข้าใจว่าอะไรคืออะไร55+